W kulturystyce klasycznej nasi zawodnicy mają sukcesy na całym świecie, niezależnie od rangi zawodów. To kategoria, gdzie limit wagowy ogranicza znacznie możliwości budowania masy mięśniowej, powoduje iż nacisk na doskonałe proporcje ciała jest ogromny. Najlepsi zawodnicy na świecie w tej kategorii prezentują nieprawdopodobnie doskonałe proporcje ciała, perfekcyjnie przygotowaną formę startową oraz doskonałą prezentację.

Sylwetki polskiej sceny kulturystyki i fitness - Michał Rurarz

Na Mistrzostwach Wielkopolski całkiem dobrze zaprezentował się właśnie w kulturystyce klasycznej + 180cm wzrostu Michał Rurarz. Zawodnik o drobnym kośćcu, dobrych proporcjach ciała pionowych i poziomych. W pozach przodem prezentuje szerokie barki, wąską talie i biodra. Duże barki z głęboko prążkowanym mięśniem naramiennym, pełna klatka piersiowa. Wąska talia, mięśnie brzucha z widoczną z separacją, która jednak powinna być głębsza w obrębie prostych brzucha, często w dużej mierze jest to uwarunkowane genetycznie, jednak można znacznie to poprawić. Obecnie środek ciała wydawał się zbyt gładki w porównaniu z górną częścią ciała (klatka i barki) i dolną (nogi). W obrębie mięśni czworogłowych ud wszystkie głowy widoczne, głęboko wyseparowane, łącznie z mięśniem krawieckim, widoczne prążkowanie mięśnia czworogłowego, w górnej części uda słabiej widoczne mięśnie biodrowo-lędźwiowe. Poza klatka piersiowa bokiem to as tego zawodnika, świetnie prezentują się tu mięśnie obręczy barkowej, klatki piersiowej, również dwugłowego ramienia, ramienno-promieniowy i głowa długa trójgłowego.

Do tego wąziutka talia, podejrzewam czyste ładowanie, co sugeruje pięknie zassany brzuch, widoczne mięśnie zębate, zapewne możliwe byłoby pokazanie jeszcze skośnych brzucha tuż nad przedramieniem zawodnika w tej pozie. Mięśnie nóg w tej pozie są dość duże, górna część uda czyli biodrowo-lędźwiowy powinien być bardziej widoczny, czworogłowy „wysoki”, tylna część uda powinna być większa, oddzielone są od siebie bardzo głęboko grubą wyraźną bruzdą powięzi szerokiej pasma biodrowo-piszczelowego, ale trochę brakowało mi głębszej separacji obszernego bocznego i prostego uda w tej pozie, jednak zdecydowanie satysfakcjonujący widok. Tyłem - duża obręcz barkowa (prezentowana w pozie bicepsy tyłem) wypełniona wszystkimi właściwymi mięśniami, świetna separacja tylnej części ud, mięśnie pośladkowe zbyt małe, ale widoczne prążkowanie, łydki dość wysokie należałoby je mocniej rozbudować, również „na długość”. Plecy grube i szerokie, mięśnie grzbietu właściwie rozwinięte i wyseparowane, ale! słaby środek pleców….i właśnie ten szczegół min. odegrał rolę w rywalizacji w kategorii open. Podsumowując, kompletny zawodnik, w bardzo dobrej formie startowej. Ogólne nieduży, ale zgrabny, zdecydowanie nadający się do tej kategorii.

Źródło: facebook.com

Źródło: facebook.com

Komentarze (0)