Największym problemem współczesnych ludzi jest brak wiedzy fachowej i wiara w mityczne sposoby rekomendowane w Internecie. Autorzy poradników publikowanych na różnorakich stronach nie ponoszą żadnej odpowiedzialności. Przykładowo, na portalu T-NATION (testosterone nation) autor TC Luoma (https://www.t-nation.com/all-articles/authors/tc) rekomenduje aspirynę. Nie od czasu do czasu, lecz codziennie! Jestem ciekawy, czy ludzie równie chętnie stosowaliby „złote porady”, mówiące np. o codziennej suplementacji środków przeczyszczających lub pestek moreli, brzoskwini, śliwy, jabłek zawierających glikozydy cyjanogenne (z których powstaje cyjanek).

  1. TC Luoma napisał: „Aspiryna spala tkankę tłuszczową”
  2. Czy jest prawdą, że aspiryna pomaga „spalać” tkankę tłuszczową?
  3. Dlaczego branie aspiryny nie jest dobrym pomysłem?
  4. Aspiryna hamuje wzrost mięśni!

Niestety, ale setki ludzi uwierzyły, iż zawierające toksyczne związki pestki są lekiem na raka lub mają znaczenie dla prewencji nowotworów. Obie te hipotezy są nieprawdziwe. Głupota ludzka nie zna granic, dlatego podobne teksty znajdują duże grono odbiorców. Zamiast czytać dziwne serwisy, sięgnij po książki dotyczące farmakologii, np. E. Mutschler “Farmakologia i toksykologia”, Grażyna Rajtar - Cynke “Farmakologia, podręcznik dla studentów i absolwentów”, Rang, Dale, Ritter, Wielosz “Farmakologia Kliniczna”, “The Goodman and Gilman Manual of Pharmacology and Therapeutics”, James M. Ritter i wsp. “A Textbook of Clinical Pharmacology and Therapeutics”, Peter N Bennett, Morris J Brown, Pankaj Sharma "Clinical pharmacology 11th edition", “Elsevier's Integrated Review Pharmacology”. Są to książki pisane przez lekarzy, naukowców, profesorów, a nie przez “przypadkowych autorów nie wiadomo skąd”.

TC Luoma napisał: „Aspiryna spala tkankę tłuszczową”

Autor powołuje się na to, iż aspiryna może mieć wpływ na metabolizm kwasów tłuszczowych i węglowodanów. Przypominają mi się dowcipy z czasów ZSRR.

  • P: Czy jest prawda, że kompozytor Chaczaturian wygrał samochód na loterii?
  • O: Tak, to prawda, ale z małymi poprawkami: nie Chaczaturian a Szostakowicz; nie samochód a motocykl; nie wygrał, ale przegrał i nie na loterii, ale w pokera.

Czy jest prawdą, że aspiryna pomaga „spalać” tkankę tłuszczową?

W badaniach Dulloo AG i wsp. [1] długotrwałe podawanie aspiryny otyłym myszom  nie miało wpływu na bilans energetyczny i skład ciała. I tu już mógłbym zamknąć temat. Aspiryna nie ma wpływu na pozbywanie się tkanki tłuszczowej i nie poprawia kompozycji sylwetki! Z innych badań wiemy, iż aspiryna wręcz wpływa na pogorszenie proporcji mięśni do tkanki tłuszczowej, gdyż zakłóca hipertrofię! (o tym dalej). Skąd TC Luoma wyciągnął podobne herezje o aspirynie? Z badania Simon A. Hawley i wsp., ale ono jest hipotezą i dotyczy myszy (oraz linii komórkowych), a nie ludzi!

W innych badaniach, u myszy, którym podano aspirynę i efedrynę, stwierdzono znacząco zwiększone pozbywanie się tkanki tłuszczowej. Sama efedryna zwiększyła wydatek energetyczny o 9% i zmniejszyła masę ciała o 18%, a ilość tkanki tłuszczowej o 50%. Jeśli do koktajlu z efedryną dorzucono aspirynę, odnotowano znaczy wzrost wydatku energetycznego, a otyłe myszy straciły 75% tkanki tłuszczowej. Badania te wskazują, że sama aspiryna nie ma wpływu na bilans energetyczny, to jednak może wzmacniać termogeniczne właściwości efedryny. Kiedyś sądzono więc, iż mieszanki efedryny i aspiryny mogą zostać wykorzystane, jako środki pomocnicze w leczeniu otyłości u ludzi (tak sądzono w latach 90. XX wieku, ale kariera stacku ECA trwała tylko kilkanaście lat, do wycofania efedryny z suplementów).

  • P: Czy to prawda, ze radzieckie łodzie podwodne maja rekord zanurzenia?
  • O: Tak, to prawda. Dwie ciągle jeszcze pozostają w zanurzeniu od 1957 roku.

P: Czy to prawda, że aspiryna jest świetnym termogenikiem?

Nie, bo wykazuje takie właściwości w obecności efedryny, 16 lat temu wycofanej z branży suplementów substancji o potencjale narkotycznym. Efedryna (ang. ephedrini hydrochloridum) jest jedną z najlepszych substancji o działaniu termogenicznym, nieselektywnie pobudza receptora alfa i beta adrenergiczne, uwalnia noradrenalinę z ziarnistości neuronalnych, pobudza bezpośrednio receptory alfa i beta. Działa dłużej, ale słabiej od norepinefryny. Posiada 6-godzinny okres półtrwania. Powoduje ogromny wyrzut noradrenaliny, zaś niewielki dopaminy i serotoniny (efedryna powoduje 19-krotnie większy wyrzut noradrenaliny, w porównaniu do dopaminy). [3]. Efedryna jest półproduktem do wytwarzania metamfetaminy i to m.in. stało się pretekstem do jej wycofania z rynku. Efedryna nadal występuje w wielu lekach (na receptę) np. rozkurczających oskrzela, na kaszel czy inne choroby górnych dróg oddechowych. Ze względu na zakaz sprzedaży efedryny w suplementach w USA i UE od 2003 roku efedryna jest mniej dostępna, niż kiedyś. Zakazano jej, a okazała się mniej szkodliwa, niż mówiono: „Po zbadaniu 257 364 osób okazało się, że „zabójcza” efedryna ma nikłe skutki uboczne i nie wiąże się jej z chorobami sercowo-naczyniowymi”. [2]

aspiryna

Wycofano ją bo jest prekursorem do produkcji narkotyków. Prekursory to substancje chemiczne, które można użyć do produkcji narkotyków, więc zapobieganie ich nielegalnemu wykorzystaniu jest ważnym elementem międzynarodowych działań skierowanych przeciwko wytwarzaniu narkotyków.

Podsumowanie: sama aspiryna nie ma wpływu na pozbywanie się tkanki tłuszczowej i wydatek energetyczny. Działa tak w towarzystwie efedryny, ale u myszy, nie u ludzi! U człowieka działanie efedryny (75-150mg), aspiryny (330 mg) i kofeiny (150mg) już wcale nie zachwyca. Wydaje się, iż aspiryna jest zbędnym elementem tej mieszanki, ze względu na swoje skutki uboczne. TC Luoma otrzymał pieniądze od firm produkujących aspirynę, iż tak bezkrytycznie ją zachwala? Sparafrazuję kolejny dowcip z epoki ZSRR

  • P: Czy to prawda, że połowa redakcji Testosterone Nation to idioci?
  • O: Nieprawda. Połowa to nie idioci!

Dlaczego branie aspiryny nie jest dobrym pomysłem?

Doktor medycyny Edward S. Huang i wsp. przeprowadzili prospektywne badanie 87 680 kobiet uczestniczących w „Nurses Health Study” od 1990 r. Uzyskano w ten sposób dane dotyczące stosowania aspiryny, z interwałem 2 lat. Zbadano ryzyko względne (RR) wystąpienia poważnych krwawień z przewodu pokarmowego wymagających hospitalizacji lub transfuzji krwi.

W ciągu 24-letniej obserwacji 1537 kobiet zgłosiło poważne krwawienie z przewodu pokarmowego. Wśród kobiet, które regularnie stosowały aspirynę (≥2 standardowe [325 mg] tabletki / tydzień), ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego było wyższe o 43%, w porównaniu z osobami stosującymi aspirynę nieregularnie.

W porównaniu z kobietami, które nie sięgały po aspirynę:

  • te które używały od 0.5 do 1.5 standardowej dawki aspiryny tygodniowo (od 162.5 do 487.5 mg tygodniowo) były narażone na 3% większe ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego
  • przy stosowaniu od 2 do 5 tabletek aspiryny na tydzień, ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego było wyższe o 30%
  • przy stosowaniu od 6 do 14 tabletek aspiryny na tydzień ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego było wyższe o 77%
  • przy stosowaniu więcej, niż 14 tabletek aspiryny na tydzień, ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego było wyższe o 224%.

Najczęstszymi przyczynami krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego były:

  • wrzody (59,5%),
  • zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy (22,0%),
  • malformacje tętniczo-żylne (6,0%).

Najczęstszymi przyczynami krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego były:

  • zapalenie jelita grubego (47,3%),
  • zapalenie uchyłków (43,5%),
  • malformacje tętniczo-żylne (3,8%). 

Regularne stosowanie aspiryny wiąże się z krwawieniem z przewodu pokarmowego. Ryzyko wydaje się silniej związane z dawką, niż czas trwania stosowania aspiryny.

Oczywiście, to nie wszystko.

Aspiryna hamuje wzrost mięśni!

Mięśnie szkieletowe wykorzystują specyficzne dla siebie komórki macierzyste (komórki satelitowe), które mogą regenerować tkankę w ciągu cyklu życiowego człowieka. Uszkodzenie mięśni (np. pracą ekscentryczną, rozciąganiem włókien) wywołuje skomplikowaną reakcję zapalną i odpowiedź immunologiczną, w której uczestniczą lokalne czynniki wzrostowe, cytokiny oraz różnorodne komórki. PGE2 (= prostaglandyna E2) jest zapalną cytokiną, która bezpośrednio wpływa na ekspresję komórek macierzystych (satelitowych) poprzez receptor EP4.

Podawanie leków z grupy NLPZ (np. aspiryny) utrudnia lub uniemożliwiają regenerację i negatywnie wpływa na siłę mięśni poprzez inhibicję produkcji PGE2. Na szczeblu komórkowym interakcja PGE2 poprzez receptor EP4 wpływa na ekspresję ścieżki cAMP/fosfoCREB, która aktywuje czynnik transkrypcyjny Nurr1. Utrata przekazywania sygnałów PGE2 do komórek macierzystych wpływa na spowolnienie „naprawy” mięśni oraz wzrostu siły po odniesionej kontuzji. Zmniejszone przekazywane sygnałów poprzez PGE2 spowodowane działaniem np. aspiryny (lub innych NLPZ) wpływ na funkcje komórek macierzystych, co ma decydujący wpływ na regenerację mięśni.

Aspiryna potrafi zmniejszyć stężenie PGE2 o 44%. Początkowo najsilniejszy efekt występuje po ok. 4 h (średnio supresja wynosi 20.7%). U niektórych osób efekt jest silniejszy, a stłumienie PGE2 wynosi od 50 do nawet 97% (przy tej samej dawce wynoszącej 975 mg aspiryny). Co najciekawsze, supresja wewnątrzmięśniowych stężeń PGE2 trwała nawet po 24 h, czyli po 20 h od czasu, gdy aspiryny nie było już w ustroju. Okres półtrwania aspiryny we krwi wynosi 15-20 minut, a tylko 68% jest biodostępne. Z kolei okres półtrwania powstającego kwasu salicylowego wynosi 2-3 h.

Wniosek: aspiryna może hamować regenerację po treningu siłowym poprzez wpływ na hamowanie wytwarzania prostaglandyny E2, co ma wpływ na odbudowę siły i masy mięśni.

Podsumowanie: czy aspiryna „spala” tkankę tłuszczową?! Tak, jeśli jesteś myszą! Myszom polecam jednak więcej ruchu (np. na karuzelce) i ograniczenie podaży sera, a nie branie aspiryny. Nikt nie udowodnił, by aspiryna działała w ten sposób u ludzi, a szczególnie u sportowców. Aspiryna wykazuje pewien potencjał, jeśli chodzi o zwiększenie wydatku energetycznego, ale tylko w towarzystwie efedryny, nie stosowana pojedynczo. Poza tym wykazano to u myszy, nie u ludzi. Mimo wszystko myszy znacząco różnią się od człowieka. Osoby, które czują się myszami, mogą śmiało sięgać po aspirynę po uprzedniej konsultacji u weterynarza. U człowieka podawanie aspiryny hamuje wzrost mięśni i powoduje krwawienia. Czy powinno się ją stosować codziennie? Tak, jeśli ktoś chce doprowadzić do uszkodzeń i w konsekwencji do krwawień z układu pokarmowego! Jest to jeden z bardziej „błyskotliwych” pomysłów amerykańskiego autora, TC Luomy. Polacy nie są gorsi. Znam człowieka, który bez ogródek na kanale YouTube opowiadał, iż przy stosowaniu SAA (sterydów anaboliczno-androgennych) dobre jest równoległe sięganie po warfarynę. Dla niezorientowanych, to tak, jakby polować młotkiem na muchy w składzie porcelany. Oczywiście, aspiryna ma pewien potencjał, jeśli chodzi o przeciwdziałanie incydentom sercowo-naczyniowym, ale to nie znaczy, że można ją rutynowo stosować u zdrowych ludzi. Czym innym jest podawanie aspiryny osobom po zawale, czym innym u sportowców. Po zawale rutynowo podaje się początkowo większą dawkę aspiryny, następnie 75-100 mg dziennie. Do tego często stosuje się: klopidogrel 75 mg 1 × 1 tabl. - kontynuacja przez 4 tygodnie, ramipril 1× 5 mg, bispoprolol 1 × 5 mg, spironolakton 25 mg, simwastatyna 40 mg/dobę. Klopidogrel jest prolekiem, a jeden z jego aktywnych metabolitów hamuje agregację płytek krwi (działanie przeciwzakrzepowe). Ramipril to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (obniża ciśnienie krwi). Bispoprolol jest beta-blokerem (wpływa m.in. na pracę serca), spironolakton jest diuretykiem oszczędzającym potas, simwastatyna należy do statyn (reguluje stężenie cholesterolu). „W leczeniu przeciwpłytkowym rutynowo podaje się ASA - pierwsza dawka 300 mg w formie rozpuszczalnej łącznie z nasycającą dawką klopidogrelu 300 lub 600 mg, większa dawka klopidogrelu wykazuje szybszy efekt działania”. [19]

Zanim sięgniesz po jakiekolwiek leki, dobrze się zastanów. Nie korzystaj z porad „anonimowych głupków z USA”, choćby ich artykuły miały 50 000 „polubień na Facebooku” i dziesiątki tysięcy udostępnień.

Referencje:

Dulloo AG, Miller DS. „Aspirin as a promoter of ephedrine-induced thermogenesis: potential use in the treatment of obesity.”

“Use of a Prescribed Ephedrine/Caffeine Combination and the Risk of Serious Cardiovascular Events: A Registry-based Case-Crossover Study” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2565736/pdf/kwn191.pdf

RICHARD B. ROTHMAN  “Amphetamine-Type Central Nervous System Stimulants Release Norepinephrine More Potently Than They Release Dopamine and Serotonin” http://www.maps.org/images/pdf/2001_rothman_1.pdf

Edward S. Huang, M.D., M.P.H.,a Lisa L. Strate, M.D., M.P.H.,b Wendy W. Ho, M.D., M.P.H.,c Salina S. Lee, M.D.,d and Andrew T. Chan, M.D., M.P.H.a,e „Long Term Use of Aspirin and the Risk of Gastrointestinal Bleeding”

Stephen M. Ratchford, Kaleen M. Lavin, Ryan K. Perkins, Bozena Jemiolo, Scott W. Trappe,and Todd A. Trappe “Aspirin as a COX inhibitor and anti-inflammatory drug in human skeletal muscle” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5814685/

Sophia Z. Liu, Bozena Jemiolo, Kaleen M. Lavin, Bridget E. Lester, Scott W. Trappe, and Todd A. Trappe “Prostaglandin E2/cyclooxygenase pathway in human skeletal muscle: influence of muscle fiber type and age” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4773645/

Ratchford SM1, Lavin KM1, Perkins RK1, Jemiolo B1, Trappe SW1, Trappe TA1. “Aspirin as a COX inhibitor and anti-inflammatory drug in human skeletal muscle” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28706001

Needs CJ, Brooks PM. “Clinical pharmacokinetics of the salicylates”. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3888490

Chiara Cuccurullo, MD Andrea Mezzetti, MD Francesco Cipollone, MD “COX-2 a układ naczyniowy – anioł czy zło wcielone?” https://podyplomie.pl/medycyna/26261,cox-2-a-uklad-naczyniowy-aniol-czy-zlo-wcielone

10. Andrew T. V. Ho,a,1 Adelaida R. Palla,a,1 Matthew R. Blake,a Nora D. Yucel,a Yu Xin Wang,a Klas E. G. Magnusson,a,b Colin A. Holbrook,a Peggy E. Kraft,a Scott L. Delp,c and Helen M. Blaua,2 “Prostaglandin E2 is essential for efficacious skeletal muscle stem-cell function, augmenting regeneration and strength” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5495271/

Franciszek Burdan1, Anna Chałas2, Justyna Szumiało „Cyklooksygenaza i prostanoidy – znaczenie biologiczne”http://www.phmd.pl/fulltxt.php?ICID=446414

E. Mutschler „Farmakologia i toksykologia”

https://bazalekow.mp.pl/leki/doctor_subst.html?id=3354

„Powikłania układowe przewlekłej hipoksji i ich leczenie”  Folia Cardiol. 2001, tom 8, supl. B https://journals.viamedica.pl/cardiology_journal/article/download/22432/17929

RAPORT o skutkach ubocznych aspiryny oraz innych leków z grupy NLPZ  opublikowany na stronie FDAhttps://www.fda.gov/ohrms/dockets/ac/02/briefing/3882B2_01_McNeil-ASA.pdf

Botting R., Ayoub S.S.: COX-3 and the mechanism of action of paracetamol/acetaminophen. Prostaglandins Leukot. Essent. Fatty Acids.,2005; 72: 85–87

Thomas J. Waldschmidt,a Robert T. Cook,a and Elizabeth J. Kovacs “Alcohol and Inflammation & Immune Responses” Summary of the 2006 Alcohol and Immunology Research Interest Group (AIRIG) meeting https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2377009/

Abigail L. Mackey „Does an NSAID a day keep satellite cells at bay?” https://www.physiology.org/doi/full/10.1152/japplphysiol.00044.2013

dr n. med. Jolanta B. Prokop, Włodzimierz J. Musiał1, Beata Telejko “Pacjent z zawałem serca i zespołem metabolicznym” https://journals.viamedica.pl/forum_medycyny_rodzinnej/article/view/10113