Przejściowy wzrost stanu zapalnego ma kluczowe znaczenie dla przeżycia podczas urazów fizycznych i infekcji, jednak utrzymujący się stan zapalny staje się niebezpieczny dla naszego organizmu. Ostatnie badania wykazały, że pewne czynniki społeczne, środowiskowe i związane ze stylem życia (np. niewłaściwa dieta, brak aktywności fizycznej) mogą sprzyjać systemowemu przewlekłemu stanowi zapalnemu (SCI).

Chroniczny stan zapalny może prowadzić do rozwoju:

  • chorób układu krążenia (miażdżyca, choroba niedokrwienna serca)
  • nowotworów
  • cukrzycy
  • przewlekłej choroby nerek
  • niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby oraz
  • zaburzeń autoimmunologicznych i neurodegeneracyjnych

Stan zapalny może dotyczyć wielu systemów czy rodzajów narządów, w tym układu nerwowego. Naukowcy chcieli sprawdzić, jak poszczególne rodzaje diety wpływają na stan zapalny w układzie nerwowym.

Jak różne rodzaje diety wpływają na stan zapalny w ustroju?

dieta tłuszcze

W badaniach oceniano skutki zastosowania diety wysokowęglowodanowej o wysokiej zawartości tłuszczu oraz diety o niskiej zawartości węglowodanów, a wysokiej zawartości tłuszczu. Oceniano wpływ 2 modeli żywieniowych na reakcje zapalne. Okazało się, że zastosowanie diety wysokowęglowodanowej o wysokiej zawartości tłuszczu (HCHF) zwiększa otyłość oraz indukuje odpowiedź zapalną w rejonie podwzgórza. Otyłość i objawy metaboliczne wywołane dietą HCHF były słabiej wyrażone u myszy pozbawionych funkcjonalnych genów RAGE i ALCAM. U takich myszy nie tworzyły się nowe naczynia krwionośne (nie następowała angiogeneza) i nie zwiększał się stan zapalny. Tymczasem podczas stosowania diety wysokowęglowodanowej, o wysokiej zawartości tłuszczu u „zwykłych” myszy (niepoddanym modyfikacji) podczas stosowania odnotowano odkładanie się w neuronach, w rejonie jądra łukowatego Nε-(karboksymetylo)lizyny (zwanej w skrócie CML), końcowego produktu zaawansowanej glikacji (AGE).

W przypadku diabetyków, u których zaobserwowano wzrost produktów glikacji kolagenu skóry, podwyższony stężenie CML oraz wzrost zawartości HbA1c (obrazuje stężenie cukru we krwi w czasie życia krwinek czerwonych), obserwowano jednocześnie rozwój takich chorób jak retinopatia (uszkodzenia wzroku, zmiany w siatkówce oka) i nefropatia (patologiczne zmiany w nerkach).

Wnioski

Nadmierne spożycie tłuszczu i cukru, ale nie samego tłuszczu prowadzi do nadmiernej produkcji CML w neuronach podwzgórza, co z kolei stymuluje reakcje zapalne podwzgórza i ostatecznie prowadzi do dysfunkcji neuronów.

Komentarz

Sięgając po produkty bogate w cukry o szybkiej kinetyce (glukoza, fruktoza, sacharoza, maltoza, laktoza, galaktoza), należy się dobrze zastanowić. Takie postępowanie nie tylko nie sprzyja zdrowiu i wywołuje liczne choroby, ale może prowadzić do zmian w układzie nerwowym.

Referencje, badania naukowe, piśmiennictwo:

Yuanqing Gao i in. Dietary sugars, not lipids, drive hypothalamic inflammation https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2212877817302399

Ewa Ambrożewicz, Katarzyna Bielawska Karbonylacja białek – przyczyny, skutki i sposoby oceny

David Furman i in. Chronic inflammation in the etiology of disease across the life span https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7147972/

Komentarze (3)
M-ka

Stany zapalne i zła dieta niszczą także ludziom mikroflorę. A ona z kolei komunikuje się z mózgiem i jeśli jest w dobrej kondycji, to wytwarza substancje oddziałujące na mózg i układ nerwowy i powodujące dobry nastrój.

Stąd jeśli masz depresję, to jest duże prawdopodobieństwo, że twoja mikroflora też "leży" i nie wytwarza substancji przeciwzapalnych ani poprawiających nastrój.

Związek jest bardzo ścisły, często objawy rozdrażnienia i smutku poprzedzają dalsze, kiedy "zdiagnozujemy" zatrucie pokarmowe.

Tak samo naukowcy stwierdzili, że trądzik trzeba leczyć, bo jako objaw choroby zapalnej, często poprzedza choroby psychiczne, np.depresję. Zapalenie w naszym ciele (albo jego skutki) jest jak pożar i łatwo obejmuje kolejne obszary.

0
TomQ-MAG

Niestety niektóre produkty żywnościowe mogą mieć również działanie psychoaktywne, mam na myśli choćby uzależnienie od pospolitego cukru.

1
M-ka

Nie wiem czy cukier uzależnia, bo raz piszą tak, a raz tak, ale np. po dzieciach bardzo widać skutki "cukrowej" diety.
Nerwowe, rozkojarzone i agresywne - dużo bardziej, niż gdy da im się coś normalnego do jedzenia.
Współczuję nauczycielom, bo "spijają miodek" rodzicielskiej ignorancji.

0