Resveratrol (trans-3,4′,5-trihydroxystilbene, RES) jest naturalnym polifenolem, źródłem stilbenoidów. Występuje naturalnie w wielu gatunkach roślin, w tym winogronach, borówkach, malinach i morwach.

W jednym z badań myszy przydzielono losowo do suplementacji resveratrolem i grup treningowych. Oceniano zdolność do ćwiczeń, w tym siłę chwytu, wydolność aerobową i beztlenową, dodatkowo oceniano wpływ RES na zmęczenie.

Odnotowano synergistyczny efekt treningu i suplementacji:

  • w zakresie siły chwytu, wydolności beztlenowej i pod względem ilości powstających mleczanów,
  • prawdopodobnie trening lub suplementacja miały wpływ na podniesienie wydolności tlenowej, ilości glikogenu i hipertrofię.

resveratrol

Ćwiczenia siłowe w połączeniu z suplementacją resweratrolem mogą być stosowane dla zwiększenia efektów treningowych, w tym wydolności czy zwiększania masy mięśniowej. Jednak należy pamiętać o tym, iż znaczne dawki antyoksydantów niekoniecznie muszą być korzystne dla sportowca. Należy znaleźć złoty środek. Niewystarczająca osłona antyoksydacyjna powoduje przyspieszone starzenie, a nawet po wielu latach może przyczyniać się do zmian nowotworowych. Z kolei zbyt silna osłona antyoksydacyjna może wpływać negatywnie na efekty treningu. Każdego rodzaju wysokointensywny trening może być szkodliwy dla stabilności DNA. Wiele badań potwierdza, że forsowne ćwiczenia mogą nasilać stan zapalny i wywołać powstawanie uszkodzeń wywołanych przez wolne rodniki, tym samym kładąc cień na niezaprzeczalne korzyści płynące z regularnej aktywności fizycznej. Ponieważ reaktywne formy tlenu powstają w wielkiej ilości podczas ćwiczeń o wysokiej intensywności, są znane z wpływu na stabilność DNA, pojawia się pytanie o bezpieczeństwo podobnego treningu. Do najbardziej reaktywnych ROS występujących w systemach biologicznych należą: rodnik hydroksylowy (OH·) i rodnik ponadtlenkowy (O2·–). Rolę odgrywa także (ONOO–) anion nadazotowy, zwany także anionem nadtlenoazotawym (niektórzy opisują go, jako wolny rodnik, ale nim nie jest). Wysoka reaktywność tych związków wynika z obecności niesparowanego elektronu i wiąże się z silnymi właściwościami utleniającymi. Utlenieniu ulegają lipidy i białka błon komórkowych (degradacja błon) oraz dochodzi do uszkodzenia DNA, co prowadzi do śmierci komórki.

Na chwilę obecną wiąże się oddziaływanie reaktywnych form tlenu z:

  • chorobą niedokrwienną serca, zawałem mięśnia sercowego,
  • miażdżycą,
  • chorobą z autoagresji: reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty, cukrzyca, dystrofia mięśniowa,
  • chorobami oczu: zaćma, retinopatie, jaskra,
  • chorobami neurologicznymi: choroba Alzheimera, Parkinsona, zespół Downa,
  • stwardnieniem rozsianym,
  • chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy.

Enzymatyczną barierę przeciwutleniającą tworzą związki, takie jak: dysmutaza ponadtlenkowa (SOD), katalaza (CAT), peroksydaza glutationowa (GPx) i reduktaza glutationowa (GR).

Jak widać resveratrol może mieć dwa oblicza (tak samo, jak np. wysokointensywny trening siłowy czy interwałowy), jednak wydaje się, iż ma więcej zalet, niż wad. Ponadto resveratrol wpływa na poziom cukru we krwi, przepływ krwi, ciśnienie krwi, zmniejsza stężenie insuliny na czczo, poprawia wrażliwość insulinową, ma wpływ na spadek LDL i trójglicerydów, poprawienie funkcjonowania lewej komory serca (co ma kolosalne znaczenie dla sportowców). Prawdopodobnie ma korzystny wpływ na wątrobę. Wykazuje działanie przeciwzapalne (wpływ na TNF-ALFA).

Referencje:

Nai-Wen Kan,1 Mon-Chien Lee,2,† Yu-Tang Tung,3,4,† Chien-Chao Chiu,2 Chi-Chang Huang,2,* and Wen-Ching Huang „The Synergistic Effects of Resveratrol combined with Resistant Training on Exercise Performance and Physiological Adaption” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6212981/

https://examine.com/supplements/resveratrol/

Komentarze (0)