Crossfit jest niezmiernie popularną dyscypliną łączącą trening podnoszenia ciężarów, bieganie, pływanie, elementy gimnastyki (ćwiczenia z ciężarem własnego ciała) oraz klasyczny trening oporowy. Crossfit ma przewyższać pod wieloma względami tradycyjny model treningu. Sesje crossfit charakteryzują się wysoką intensywnością i dla niejednej osoby stanowią wyzwanie. 

Naukowcy sprawdzali, jak udział w zawodach crossfit wpłynie na układ hormonalny. Wzięło w nim udział 5 mężczyzn (wiek: 34.4  ± 3.8 lat; wzrost: 175.5 ± 5.1 cm; waga: 80.3 ± 9.7 kg) oraz 5 kobiet (wiek: 35.5 ± 7 lat; wzrost: 159.0 ± 7.1 cm; waga: 76.9 ±  21.4 kg). Wszyscy zawodnicy mieli pobierane próbki przed rozgrzewką, zaraz po zakończeniu treningu, następnie 30 oraz 60 minut po treningu. Oceniano stężenie testosteronu, kortyzolu oraz ich proporcje (TC).

crossfit

Wyniki pod względem stężeń androgenów:

  • podwyższone stężenie testosteronu odnotowano zaraz po zakończeniu treningu w tygodniach 2-5 rywalizacji (średnia różnica wynosiła od 135 do 511 pg/mL),
  • podwyższone stężenie testosteronu odnotowano 30 minut po zakończeniu treningu w trzecim tygodniu rywalizacji (średnia różnica wynosiła 81 ± 30.1 pg/mL),
  • podwyższone stężenie testosteronu odnotowano 30 minut po zakończeniu treningu w piątym tygodniu rywalizacji (średnia różnica wynosiła 56.6 ± 22.7 pg/mL),
  • podwyższone stężenie testosteronu odnotowano 60 minut po zakończeniu treningu w trzecim tygodniu rywalizacji (średnia różnica wynosiła 73.5 ± 29.7 pg/mL) oraz piątym tygodniu zmagań (średnia różnica wynosiła 74.3 ± 28.4 pg/mL).

Wyniki pod względem stężeń kortyzolu:

  • stężenie kortyzolu było podwyższone we wszystkich tygodniach rywalizacji, mierzone zaraz po zakończeniu sesji (średnia różnica wynosiła 9.3–15.9 ng/mL),
  • stężenie kortyzolu było podwyższone we wszystkich tygodniach rywalizacji, mierzone 30 minut po zakończeniu treningu (średnia różnica wynosiła 6.0–19.9 ng/mL),
  • stężenie kortyzolu było znacznie podwyższone w pierwszym tygodniu zawodów, mierzone 60 minut po zakończeniu zmagań (średnia różnica wynosiła 9.1 ± 3.0 ng/mL) oraz w piątym tygodniu (średnia różnica wynosiła 12.8 ± 2.9 ng/mL).

Komentarz

Niektóre panie biorące udział w badaniu musiały się silnie wspomagać farmakologicznie. Dlaczego? Gdyż jedna z kobiet miała wyjściowo stężenie testosteronu wynoszące  266 pg/mL, a w czwartym tygodniu stężenie wynosiło już 1479 pg/mL, natomiast po zakończeniu treningu w 4 tygodniu aż 4207 pg/mL! To niemożliwe! Innymi słowy pani zaczęła od stężenia 26.6 ng/dL (czyli idealnie mieściła się w normie dla kobiet). Po 4 tygodniach osiągnęła stężenie 420.7 ng/dL, czyli typowe dla mężczyzny!

Normy:

  • estradiolu w surowicy dla mężczyzny: 10-50 pg/mL,
  • estradiolu w surowicy: u kobiet zależy od fazy cyklu i może się wahać w granicach 20 do 750 pg/mL,
  • dla testosteronu całkowitego wynosi: 280-1080 ng/dL (mężczyźni) oraz mniej, niż 70 ng/dL (kobiety),
  • testosteron wolny: 0.3-2 pg/mL; w ujęciu „%” testosteronu całkowitego jest to 0.1-0.3%.

Jeśli chodzi o reakcje ze strony kortyzolu to były znikome. Odnotowano tylko 3-4-krotny chwilowy wzrost stężeń kortyzolu, a i tak kortyzol mierzony zaraz po treningu mieścił się w dolnej granicy normy! U nikogo nie odnotowano stężenia większego, niż 50 ng/mL (5 ug/dL). Tymczasem norma dla kortyzolu w ciągu dnia wynosi od 3 do 13 ug/dL.

Wnioski

Sterydy anaboliczno-androgenne są rozpowszechnione także w środowisku crossfit. Sesja wysokiej intensywności (crossfit) zawierająca np. rwania, muscle-up (siłowe wejścia na drążek), martwe ciągi, rzuty piłką lekarską o ścianę, thrusters (przysiad + wyciskopodrzut), pompki, wznosy kolan w zwisie na drążku, nie spowodowała znacznej zwyżki kortyzolu u badanych kobiet i mężczyzn. Wyniki bardziej przypominają średnią sesję aerobową.

Referencje: 1. Gerald T. Mangine ID , Trisha A. Van Dusseldorp 1, Yuri Feito 1 ID , Alyssa J. Holmes, Paul R. Serafini 1, Allyson G. Box 1 ID and Adam M. Gonzalez  “Testosterone and Cortisol Responses to Five High-Intensity Functional Training Competition Workouts in Recreationally Active Adults” 2. Kathleen Deska PAGANA, Timothy J. PAGANA „Testy laboratoryjne i badania diagnostyczne w medycynie”

Komentarze (0)