SFD.pl - Sportowe Forum Dyskusyjne

TRENING - PYTANIA I ODPOWIEDZI

temat działu:

Piłka Nożna

słowa kluczowe: , ,

Ilość wyświetleń tematu: 634451

Nowy temat Temat Zamknięty
...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 10 Napisanych postów 691 Wiek 33 lat Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 7716
Skakanie na palcach i na całych stopach, rozciąganie, bieg po schodach, zabawy z piłką, ćwiercioskoki, brzuszki itp.

"Nie dyskutuj z d****em: najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem"

Tłuszcze - Kompilacja --> http://www.sfd.pl/Tłuszcze_-_Kompilacja-t464716.html

...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Znawca
Szacuny 34 Napisanych postów 14568 Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 53165
w twoim wieku ważne jest ogólne wybieganie, ale wszystko wykonuj z piłką. Wystarczy jak z kolegami jak najczęściej będziesz poprostu grał w piłke

Sklep kibica www.ISS-sport.pl sponsorem Ligi Typerów! Zagraj z nami!
http://www.sfd.pl/Liga_Typerów__VII_Edycja-t567860.html

...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 0 Napisanych postów 3 Na forum 14 lat Przeczytanych tematów 10
A wiesz coś o sile strzału??
Co wpływa na siłę oddawanych strzałów, czy jets to kwestia techniki, czy też główną rolę odgrywają mięśnie??
Jęsli masz jkaieś treningi, lub ćwiczenia wzmacniające strzał to piss opisz.
...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 10 Napisanych postów 691 Wiek 33 lat Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 7716
Masz 51 stron o treningu, jakby tobie naprawde zależało to byś je przestudiował a o sile strzału to było kilk(nascie) razy!

"Nie dyskutuj z d****em: najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem"

Tłuszcze - Kompilacja --> http://www.sfd.pl/Tłuszcze_-_Kompilacja-t464716.html

...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 10 Napisanych postów 691 Wiek 33 lat Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 7716
METODY KSZTAŁTUJĄCE SZYBKOŚĆ

W piłce nożnej istnieje kilka form szybkości. Bardzo istotnym czynnikiem sukcesu w grze jest szybkość reakcji. Ruchy zarodników są uzależnione od ruchu piłki, partnera, przeciwnika i sytuacji rzeczowej. Szybkość reakcji jest właściwością systemu rzeczonego i jest od niego uzależniona. Jednak jest ona też zależna od umiejętności techniczno - taktycznych oraz od stanu wytrenowania i doświadczenia. Dobra reakcja jest na pewno zaletą, gdyż dobrze wyszkolony piłkarz z szybką reakcją ma przewagę nad równie dobrze wyszkolonym przeciwnikiem lecz o dłuższym czasie reakcji. Trening wyraźnie wpływa na powstawanie specjalnie uwarunkowanych refleksów, które ze swej strony przyczyniają się do przyspieszenia wyboru reagowanie ruchomego.

Jak jednak można obniżyć czas reakcji, względnie przyspieszyć w treningu reakcję ruchową?

Najkorzystniej w tym wypadku działają kompleksowe ćwiczenia techniczne i taktyczne oraz gry. Trzeba pamiętać, aby uczestnicy tych ćwiczeń otrzymywali możliwie częste sygnały wzrokowo wywołujące bodźce / ruch piłki, współzawodnika, przeciwnika/ zmuszające do reagowania na te znaki. Najlepiej zdolność szybkiej reakcji rozwijają gry treningowe, kontrolne mecze, gry na ograniczonym polu szybkie i ruchliwe, oraz z gier uzupełniających, koszykówka i piłka ręczna na ograniczonym polu z uproszczonymi przepisami. Najkorzystniejszą podstawą dla szybkiej reakcji są:

dobra kondycja, świeżość i koncentracja. Hamująco działają, zmęczenie ,nieuwaga, obawa, kompleksy niższości, alkohol itp.

SZYBKOŚĆ STARTOWA I BIEGOWA

Szybkość ruchu jest związana z szybkością reakcji, ale tylko ten zawodnik może szybko reagować, który regularnie i konsekwentnie ją rozwija. Zawodnicy za słabą sprawnością biegową odpadają powoli ustępując miejsca piłkarzom, którzy obok dobrego operowania piłką wykazują również dobrą szybkość. Obok kształtowania szybkości należy naturalnie utrzymać na możliwie jak najwyższym poziomie technikę synchronizując ją z szybkością.

Jeżeli więc podkreślamy znaczenie ponad przeciętnej szybkości biegowej to akcentujemy jej połączenie z umiejętnością techniczną i taktyczną. Start zawodnika, głównie zaś bieg będzie szybki jeżeli pilnie i planowo trenować będzie potrzebne partie mięśniowe. W piłce nożnej specjalnego znaczenia nabiera szybkość startu, częsta i nagła zmiana kierunku oraz tempa i częste biegi szybkie i z submaksymalną szybkością na 10 - 20 m. Jest to specyficzny bieg piłkarski, środek ciężkości niżej niż u sprintera, piłkarz biega także krótszymi krokami, jego mięśnie muszą być w stałej gotowości, aby się dostosować do nagłych zmian występujących w meczu. Dlatego rozwój szybkości zależy od przystosowania systemu nerwowego , a także od wytrzymałości i siły mięśni, od ich zdolności skurczonej i rozkurczowej, dalej od ruchomości stawów i stanu wytrenowania. Należy równomiernie kształtować zarówno ogólną siłę mięśniową jak i siłę mięśni biorących udział przy rozwijaniu szybkości, ponieważ dla szybkości konieczny jest maksymalny wkład siły. Siłę kształtuje się głównie specjalnymi ćwiczeniami, ale również startami, zmianami kierunku i tempa, szybkim biegiem. Szybkość biegową kształtuje się przez biegi ze wzrastającą szybkością, biegi 10, 20 i 30 m, które po szybkim starcie wymagają pełnego wkładu siły przez stopniowanie tempa podczas wolnych biegów, przez biegi na łagodnie opadających zboczach, przez zmiany kierunku oraz przez sztafety sprinterskie jak również starty w krótkich biegach indywidualnych l zespołowych. Musimy pamiętać o odpowiednim wypoczynku jeżeli odcinki przebiegane są w pełnym tempie. Zawodnicy muszą tak długo odpoczywać, aby następny odcinek przebiec też w pełnym tempie (metoda powtarzania). Jeżeli np. kształtujemy szybkość i start względnie chcemy utrzymać dotychczas uzyskany poziom, wtedy stosujemy poniższe przerwy wypoczynkowe:

- po 10 m sprintu 50 - 60 sek odpoczynku

- po 20 m sprintu 90 - 120 sek odpoczynku

- po 30 m sprintu 2 - 3 min odpoczynku

- po 40 m sprintu 3 - 4 min odpoczynku

- po 60 m sprintu 6 - 7 min odpoczynku

- po 20 m szybkiego prowadzenia 70 — 80 sek odpoczynku

- po 30 m szybkiego prowadzenia 90 – 120 sek odpoczynku

- po 40 m. szybkiego prowadzenia 2 – 3 min odpoczynku

- po 15 m szybkiego slalomu 80 – 90 sek odpoczynku



Szybkość może być również rozwijana sztafetami i zabawami.

Oto kilka przykładów :

Wyścig numerów , wyścig rzędów na jednej połowie boiska, sztafeta promienista, trzeciak, dzień i noc.

Wg Kaledina najskuteczniejszym środkiem rozwijającym szybkość jest trening kompleksowy zawierający 50% ćwiczeń szybkościowych oraz po 25% ćwiczeń siłowych i wytrzymałości szybkościowej. Podczas kształtowania szybkości dużego znaczenia nabiera współpraca nerwów i mięśni /koordynacje/. Nawet najszybszy bieg musi być luźny. Dla rozwoju i umocnienia szybkości wykorzysta się wprawdzie w piłce nożnej ćwiczenia z lekkiej atletyki, jednak przede wszystkim stosuje się ćwiczenia kompleksowe i sztafety o charakterze techniczno-taktycznym. To samo dotyczy rozwoju szybkości podczas zmieniania kierunku i tempa. Istnieje tu wiele ćwiczeń, która mogą być wykonywane bez piłki np. podczas biegów wolnych i z submaksymalną szybkością zmiany kierunku , zwroty na sygnał, bieg zygzakiem, z przeszkodami, z biegu tyłem szybkie starty w przód, w lewo, w prawo albo po Nagłych zwrotach biegi ze zmianą kierunku itp. Ćwiczenia szybkościowe powinny zawsze być przeprowadzano w pierwszej części treningu, a mianowicie na początku części głównej. Następnie ćwiczenia rozwijające wytrzymałość szybkościową, takie poprawiające szybkość, ale nie w takim stopniu jak ćwiczenia wykonywane w pełni sił.



PERYFERYCZNE SPOJRZENIE I REFLEKS WŁASNY CZYNNIKAMI PRZYSPIESZAJĄCYMI GRĘ

Rozwój zdolności reakcji i szybkości ruchu oraz techniczno-taktyczne umiejętności przyspieszają grę. Istnieją jednak jeszcze inne możliwości przyspieszenia gry. Jest to własny refleks oraz peryferyczne spojrzenie. Własny refleks posiadają wszystkie mięśnie szkieletowe. Refleks przebiega wiele krótszą drogą. Czas refleksu wynosi tylko 0,01 sek i jest znaczcie krótszy od czasu reakcji /0,1 - 0,2 sek/. Z tego punktu własny refleks należy ocenić jako pomysłowe wsparcie zamierzonych ruchów. Szczególnymi znamionami własnych refleksów są: krótki czas, bezwzględne utrzymanie dróg przebiegu, niezależność od bodźców. Istnieje natomiast zależność od zamierzonych ruchów. Przenosząc to aa piłkę nożną można powiedzieć, że ruch spowodowany własnym refleksem wywołany np. przez dotknięcie piłki nogą nie zawsze będzie technicznie doskonały. Dopiero od momentu dobrego opanowania ruchów i ich zautomatyzowania również i te niezwykle szybkie ruchy będą przebiegały bezbłędnie. Piłkarze podczas prowadzenia nie mogą patrzeć na pitkę, ponieważ wzrokiem powinni obejmować otoczenie. Znakomici piłkarze, którzy opanowali to zaskakiwali przeciwników nie patrząc w kierunku uderzenia piłki. Mówiono wtedy głównie o roli peryferycznego spojrzenia, o tym, że zawodnik widzi piłkę nawet i wtedy, kiedy jego wzrok jest skierowany na 8 m przed siebie. W ten sposób obejmuje szeroki krąg pola gry, a w peryferycznym zasięgu widzenia także piłkę. Słuszne więc jest, aby szkolić piłkarzy spojrzenia peryferycznego jak najwcześniej. W pierwszej części nauczania zawodnicy muszą opanować prowadzenie piłki, zatrzymanie i strzał bez patrzenia w dół. Można w tym wypadku stosować tzw. "hiszpański kołnierz” lub zwykłe okulary, których dolna część jest zaczerniona. Następnie można w metodycznej kolejności zastosować ćwiczenia, sztafety i gry treningowe.

Opracowanie: mgr Tadeusz Kazała

"Nie dyskutuj z d****em: najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem"

Tłuszcze - Kompilacja --> http://www.sfd.pl/Tłuszcze_-_Kompilacja-t464716.html

...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 0 Napisanych postów 3 Na forum 14 lat Przeczytanych tematów 10
Super, tylko wpisuję w google hasła o sle strzału i nic tylko tą stronę znalażłem. A postów o piłce znalazłem tylko ten, więc się pytam, zamiast wertowaćć stos postów o innej tematyce.
Jak znasz stronę o tym co mnie interesuje to zapodaj link, lub link do posta o sile strzału.
Dzięki.
...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 10 Napisanych postów 691 Wiek 33 lat Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 7716
PRZYGOTOWANIE WYTRZYMAŁOŚCIOWE ZAWODNIKA W PROCESIE SZKOLENIA SPORTOWEGO

Wytrzymałość – zdolność do długotrwałego wykonywania jakiejkolwiek pracy bez obniżania jej wydajności
( Zaciorski )

Wytrzymałość – zdolność ustroju zależna od wydolności np. max. Zużycia tlenu a ponadto uwarunkowaną wpływami psychicznymi jak : silna wola, motywacja itd. ( Malarecki )

Wytrzymałość określa wiele elementów :

motywacja
gotowość do znoszenia bólu
Elementy fizjologiczne :

1. Lokalna wytrzymałość jednej lub kilku grup mięśniowych

siła określonej grupy mięśni
Zasoby energetyczne: ATP, glikogen
Krążenie obwodowe – postać sieci kapilarów
2. Ogólna wytrzymałość dotycząca aktywności całego organizmu

siła całego układu mięśniowego
zasoby energetyczne: ATP i glikogen
czynnik systemu krążenia z podziałem na dwa rodzaje aktywności:
aktywność tlenową (areobową)
aktywność beztlenową (anaerobową)
3. Sprawność mechanizmów termoregulacji ustroju

4. Efektywność systemu nerwowego zapewniająca wysoki poziom zręczności i koordynacji mięśniowej ( technika ) ekonomiczna

5. Sprawność mięśni określana przez ilość energii zużytej do wykonania żądanej pracy

Strefy intensywności

Ćwiczenia o mocy maksymalnej do 30 sekund
Ćwiczenia o mocy submaksymalnej od 30 sekund do 5 minut
Ćwiczenia o dużej mocy od 6 minut – do 30 minut
Ćwiczenia o średniej mocy ponad 30 minut
Podział wytrzymałości

Wytrzymałość krótkiego czasu konieczną do pokonywania dystansu w czasie od 45 sek. do 2 minut wysoki udział procesów beztlenowych
Wytrzymałość siłowa – wysoka zdolność siłowa przy dobrych zdolnościach wytrzymałościowych
Wytrzymałość szybkościowa – odporność na zmęczenie przy obciążeniach o maksymalnej i submaksymalnej
intensywności bodźców
Wytrzymałość średniego czasu od 2 min do 8 min. Procesy tlenowe są uzupełniane procesami beztlenowymi.
Wytrzymałość długiego czasu niezbędną do pokonania dystansu w czasie dłuższym niż 8 min. Procesy tlenowe mają główny wpływ.
Obciążenia treningowe

Wg Zaciorskiego

Na obciążenia składa się 5 składowych:

1. Intensywność ćwiczeń (szybkość poruszania się)

a) prędkość subkrytyczna – umiarkowane prędkości zużycia tlenu pokrywa całkowicie istniejące potrzeby. Zapotrzebowanie jest mniejsze od aerobowych możliwości.

b) prędkość krytyczna – zapotrzebowanie jest równe możliwościom aerobowym sportowca

c) prędkość nadkrytyczna – zapotrzebowanie jest większe od możliwości tlenowych

2. Czas trwania ćwiczeń. Znając czas trwania pracy można określić kosztem jakich dostawców będzie realizowana działalność. Jeżeli czas trwania jest krótszy od 3 do 5 minut to mamy do czynienia z reakcjami beztlenowymi jako dostawcą energii.

3. Długość przerw wypoczynkowych. W czasie pracy z szybkościami subkrytycznymi i krytycznymi przy długich przerwach wypoczynkowych każda następna próba zaczyna się w ten sam sposób jak i jednorazowe wykonanie. Zmniejszenie przerwy czyni obciążenie bardziej aerobowym. Przy szybkościach nadkrytycznych zmniejszenie przerwy czyni obciążenie bardziej anaerobowym.

4. Charakter wypoczynku. Umiarkowane obciążenie stosowane po ciężkiej pracy mięśniowej przyspiesza przebieg procesów odnowy. Daje możność podtrzymywania procesów oddechowych na wyższym poziomie. Tak na przykład swobodne lekkie ruchy lub trucht przyczyniają się do lepszego odpływu krwi żylnej.

5. Ilość powtórzeń – określa stopień oddziaływania obciążenia na organizm. Przy pracy w warunkach tlenowych zwiększenie ilości powtórzeń zmusza do utrzymania przez dłuższy czas wysokiego poziomu działalności układów sercowo – naczyniowego i oddechowego. W beztlenowych warunkach pracy zwiększenie ilości powtórzeń prowadzi do obniżania jej intensywności.

Metody stosowane w treningu wytrzymałości

W sporcie występują różnorodne obciążenia i sytuacje , które okazują się specyficznymi potrzebami w zakresie wytrzymałości. Należą do nich:

obciążenia z maksymalną prędkością i optymalną częstotliwością ruchu (sprinty)
obciążenia z submaksymalną średniego odcinka czasu przy przeważnie anaerobowym wykorzystaniu energii (starty na średnich dystansach)
obciążenia ze średnią prędkością przy dłuższym czasie , przy aerobowym zużyciu energii (konkurencje długodystansowe)
obciążenia ze zmienną prędkością lub ze zmiennym tempem (gry sportowe, sporty, walki itd. )
długotrwałe obciążenia statyczne ( ćwiczenia gimnastyczne, strzelectwo )
Przy realizacji treningu wytrzymałościowego wykorzystuje się obecnie trzy główne grupy metod:

metody o charakterze pracy ciągłej
metody o charakterze pracy interwałowej
metody startowe i kontrolne
Metoda treningu ciągłego

Przyjmuje się , że metoda ta składa się z czasu trwania obciążenia lub objętości pracy oraz z intensywności obciążenia. Praca ciągła przy tętnie 180 na minutę powoduje maksymalną intensyfikację procesów przemian tlenowych. Występują wyraźne zmiany wskaźników przemian beztlenowych. Przy tętnie 165 na minutę praca ciągła posiada charakter mieszany – tlenowo - beztlenowy. Przy tętni 150 na minutę praca ciągła jest przede wszystkim obciążeniem tlenowym i leży poniżej progu przemian beztlenowych. Trening metodą ciągłą składa się z dwóch etapów. W pierwszym z nich zwiększ się czas pracy bez zmiany intensywności. W drugim etapie skraca się czas trwania biegu z jednoczesnym zwiększeniem jego szybkości. Trening stosujemy w celu podniesienia na wyższy poziom ich wytrzymałości ogólnej. Duża i mała zabawa biegowa. Duża zabawa biegowa składa się z czterech części. W pierwszej przejmujemy zasadę wykonywania wszystkich ćwiczeń w biegu aby jednocześnie ćwiczyć aparat ruchu i doskonalić funkcje wegetatywne. Drugą część zabawy można nazwać szybkością, z tym, że ćwiczenia wykonuje się szybkim rytmem, ale nie z maksymalną intensywnością. Trzecia część zawiera biegi tempowe powtarzane. Po tych biegach należy przejść do biegu trwającego aż do obniżenia tętna do wielkości 140-120 na minutę. Czwarta część przeznaczona jest na aktywny wypoczynek. Mała zabawa biegowa różni się tym, iż brak jest trzeciej części. Spełnia ona rolę treningu ogólnorozwojowego.

Metoda interwałowa

Istota treningu polega na dzieleniu zasadniczego dystansu na odcinki krótsze wykonywane wielokrotnie z szybkością większą od tej jaka może być rozwijana na całym dystansie oraz stosowanie przerw nie pozwalających na pełny wypoczynek. Metoda ta posiada cztery główne elementy składowe:

czas trwania obciążenia
intensywność obciążenia
interwały ( przerwy )
ilość powtórzeń obciążeń
Przerwy winny wahać się od 1 do maksimum 3 –4 minut. Na początku przerwy tętno powinno osiągać 180 na minutę , a na końcu 120 na minutę. Przy odcinkach biegowych stosuje się zestawy od 100 do 1000 metrów w różnorodnej formie , biegane na zadany czas. Przy metodzie treningu powtarzanego powtarzamy odcinki oraz stosujemy optymalne przerwy. Trening ten zmusza do wielokrotnego przestawienia się ze stanu spoczynku do stanu pełnej aktywności. Obecnie uważa się, że najbardziej efektywny trening prowadzony jest metodą kompleksową.



Typy wskaźników wytrzymałości

Zaciorski wprowadza pojęcie dwóch typów wskaźników wytrzymałości:

absolutne uwzględniające uzyskany wynik niezależnie od rozwoju szybkości lub siły
względne rozpatrywane w aspekcie rozwoju tych cech , gdy ich wpływ w dowolny sposób zostaje wyłączony.
W cyklicznych rodzajach sportu dla obliczania wytrzymałości względnej stosuje się pośrednie wartości wyliczeniowe :

a) wskaźnik zapasu szybkość

td – czas pokonania

twz – najlepszy czas na wzorcowym odcinku

n – liczba informująca ile razy dystans zasadniczy jest dłuższy od dystansu kontrolnego


b) indeks wytrzymałości Curetona: IW = td - n x twz

c) współczynnik wytrzymałości Łazarowa

WW = td : twz

d) wskaźnik wytrzymałości opracowany INKR w Polsce

Czas biegu na 300 metrów

Czas biegu na 60 metrów

Przedstawiane wskaźniki określają wytrzymałość jedynie w odniesieniu do jednego ściśle określonego rodzaju pracy.

Trening sportowy w warunkach górskich

W górach obserwuje się wzmożoną pobudliwość sensoryczną, intensywność procesów utleniania i zmiany reakcji restytucji po obciążeniach.

Trening wysokogórski sprzyja doskonaleniu technicznemu w warunkach rozrzedzonego powietrza. W warunkach średniogórskich ekonomiczności biegu z szybkością zbliżoną do maksymalnej jest o wiele niższa niż na poziomie morza. Trening wysokogórski stanowi skuteczny środek na wzrost wyników sportowych.

Kształtowanie wytrzymałości w acyklicznych dyscyplinach sportu

W dyscyplinach tych chodzi o rozwój możliwie wysokiego poziomu wytrzymałości optymalny rozwój ogólnej wytrzymałości specjalnej. Należy rozwijać wytrzymałość ogólną za pomocą zabaw biegowych. Wysoka zdolność robocza w warunkach beztlenowych musi być rozwijana w procesie treningu przez stosowanie obciążeń metodą interwałową średniego i krótkiego czasu. Czas obciążenia jednostki treningowej powinien przekraczać czas trwania zawodów. Sprawą o znaczeniu podstawowym jest dokładne rozpoznanie specyfiki wysiłku startowego w danej dyscyplinie sportu i w miarę precyzyjne określenie parametrów fizjologicznych typowych reakcji organizmu na obciążenia startowe i treningowe.

mgr Tadeusz Kazała

"Nie dyskutuj z d****em: najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem"

Tłuszcze - Kompilacja --> http://www.sfd.pl/Tłuszcze_-_Kompilacja-t464716.html

...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 0 Napisanych postów 3 Na forum 14 lat Przeczytanych tematów 10
ok ale ja tych stron 50 o ktorych mowisz nie dałem rady znaleść.
Jak jakieś znasz to zapodaj linka. Lub chociaż linka do postów które o tym były.
...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Początkujący
Szacuny 10 Napisanych postów 691 Wiek 33 lat Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 7716
Wpływ treningu sportowego na organizm.

Wpływ ćwiczeń fizycznych na organizm zawodnika staje się widoczny po pewnym okresie czasu. Ćwiczenia fizyczne właściwie dobrane, systematycznie i w racjonalny sposób stosowane przyczyniają się do powstania progresywnych zmian morfologicznych
i funkcjonalnych.

Zmiany w funkcjonowaniu układu nerwowego:

Zwiększenie siły pobudzenia i hamowania.
Utrzymanie równowagi między procesami pobudzenia i hamowania ( bardzo ważne przy doskonaleniu koordynacji ruchowej, reakcji na nieustannie zmieniające się sytuacje na boisku ).
Zmiany w układzie ruchowym:

1. Układ kostny

przyspieszenie prawidłowego rozwoju kości ( grubość, długość )
korzystny wpływ na strukturę kości ( zwiększenie ilości osteonów, zmiana struktury belek kostnych ).
zmiana składu chemicznego kości ( zwiększenie substancji organicznych, soli mineralnych ).
większa odporność i wytrzymałość kości na urazy mechaniczne
2. Układ mięśniowy:

przyrost masy mięśniowej ( intensywniejsza synteza białek w mięśniach ).
zmiany biochemiczne ( zwiększenie ilości białka kurczliwego- miozynu, ułatwiona mobilizacja związków energetycznych przy skurczu mięśnia)
lepsze zaopatrzenie w tlen
zwiększenie odporności na zmęczenie
Zmiany w narządach wewnętrznych:

Układ krążenia
powiększenie masy mięśniowej serca i jego ciężaru względnego.
powiększenie pojemności skurczowej serca: w spoczynku z 50-70 ml u osób niewytrenowanych na 100-120 ml u zawodników; w pracy z 160 ml u osób niewytrenowanych na 200-220 ml u zawodników.
zwiększenie pojemności minutowej serca w spoczynku: 3-5/min do 6/ min
u niewytrenowanych, 35-40/ min u zawodników wytrenowanych.
zmniejszenie częstotliwości pracy serca przeciętnie 70-80/ min, u zawodników
60/ min i niżej.
zwiększenie ilości czerwonych krwinek z 4,5-5 milionów u osób niewytrenowanych , do 60 mln/mm3 u zawodników wytrenowanych.
zwiększenie ilości tlenu ( przy całkowitej ilości krwi 5l ) o 50 do 100 ml.
ilość cukru we krwi bez zmian 80-100 mg%, przy intensywnej pracy u osób niewytrenowanych następuje znaczne obniżenie ilości cukru, co powoduje szybkie zmęczenie u zawodników zmiany te są minimalne.
szybki powrót do normy po wysiłku ( typowa frekwencja ciśnienia, tętna, minutowej pojemności serca).
2. Układ oddychania:

wzrost pojemności życiowej płuc z 3,5-4,0 l u osób niewytrenowanych do 5,0-6,0 l
u zawodników.
zwiększenie różnicy obwodu klatki piersiowej przy maksymalnym wdechu i wydechu z 5-7 na 9-15 cm.
pogłębienie oddychania i zwolnienie rytmu oddychania.
zmniejszenie ilości oddechów na 1 min z 15-20 u osób niewytrenowanych na 6-8
u wyczynowców.
zwiększenie minutowej wentylacji przy pracy odpowiadającej 30-40 ilości oddechów z 50-70 l u osób niewytrenowanych na 120-150 l u wyczynowców.

Inne zmiany w organizmie:

Wzrost zapasu glikogenu w wątrobie.
Polepszenie przemiany węglowodanów, białek i tłuszczów.
Powiększenie się zapasów energetycznych, lepsza możliwość ich wykorzystania i uzupełnienia.
Mniejszy ubytek ciężaru ciała w czasie meczu: 3-5 kg
u zawodników niewytrenowanych do 1-3 u zawodników wytrenowanych ( podobne proporcje występują w czasie treningu ).
Mniejszy ubytek potu u zawodników wytrenowanych.

Opracowanie: mgr Krzysztof Pierzchała

"Nie dyskutuj z d****em: najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem"

Tłuszcze - Kompilacja --> http://www.sfd.pl/Tłuszcze_-_Kompilacja-t464716.html

...
Napisał(a)
Zgłoś naruszenie
Znawca
Szacuny 34 Napisanych postów 14568 Na forum 17 lat Przeczytanych tematów 53165
lopez

Są cztery rodzaje uderzenia noga : wewnetrznym podbicie, proste podbicie , zewnetrzna częścia stopy i sytuacyjne (pięta, czub buta itp). Mówiąc o technice uderzenia mam na myśli tzw. soczystośc uderzenia. Najsilniejsze uderzeniem jest strzał z prostego podbicia. Zewnetrzną i wewnetrzna częścia stopy nadajesz rotacje przy uderzeniu.
Wracajac do techniki, popatrzmy na takiego W. Sneijdera z Ajaxu (nie wiem czy kojarzysz) jest to stosunkowo filigranowy zawodnik a strzał z lewej i prawej nogi ma potężny... pytanie dlaczego, a właśnie ze wzgledu na jego technike uderzenia. Możesz mieć skośne i proste brzycha jak "pudzian" a jeżeli odpowiednio nie ustawisz stopy i całego ciała to siła i celność uderzenia będzie odwrotnieproporcjonalna do siły jaka włorzysz w strzał.

A teraz pare ćwiczonek na technike (pamietaj - obciągnij stope, usztywnij staw skokowy i oczywiscie porzadna rozgrzewka bo o kontuzje nie trudno) :
1. w parach :
a)stajesz na przeciwko partnera w odległości ok 5m. Kolega rzyca ci piłke naprzemian na prawa i lewa stope na ty uderzasz na zmiane prostym i wewnetrzym podbiciem wprost w jego ręce.
b) 10m odstep - uderzasz z partnerem z piłke po ziemi dosyc mocno z pierwszej piłki naprzemiennie prawa i lewa nogą (ja wyznaje zasade ,że co dwie nogi to nie jedna )
c) 10m odstęp - uderzenie z półwoleja "dropsztyk" - trzymasz piłke w rece i opuszczasz sobie ja pod nogi i w momencie dodkniecia piłki z podłorzem zagrywasz do partnera (po ziemi, górna półgórna, górna) ze zmiana nogi of couse
2. Po prostu strzelaj...
Jeżeli masz kolege bramkarza oto ustaw go po między słupkami i uderzaj po zwodzie, z powietrza, z półwoleja, ze stojacej itp. Niech ci rzuci piłke na piers, udo, stope a ty po przyjeciu strzel mu zdejmujac pajenczynke i rozrywajac siatke )
Jerzeli potrenujesz i dopracujesz technike uderzenia to później wolne, rożne i karne (psychika) nie sprawia ci problemów. Jeżeli chcesz zagrać długa i dokładna piłke to najpierw zaobserwuj np. naszego Jerzego Dudka jak wybija piatke... A potem ćwicz przerzuty z kolegą ustawiajac sie w coraz większej odleglosci od siebie.

Od strony siłowej ćwicz mięśnie skośne, proste brzucha i czworogłowe ud :scyzoryki 3x10 , brzuszki ze skrętami 3x20, skręty w siadzie równoważnym, prostowanie nogi na atlasie, przysiady ze sztangą...


Zmieniony przez - bodymaker w dniu 2006-01-29 13:12:59

Sklep kibica www.ISS-sport.pl sponsorem Ligi Typerów! Zagraj z nami!
http://www.sfd.pl/Liga_Typerów__VII_Edycja-t567860.html

Nowy temat Temat Zamknięty
Poprzedni temat

ROTFL sezonu transferowego

Następny temat

GKS Katowice w drugiej lidze!

Whey vit