Pływanie - Otyliada 2025 - jak się przygotowywać

Cześć
W połowie marca 2025 roku - odbędzie się Otyliada 2025.
Mam pytanie do bardziej doświadczonych pływaków na dłuższych dystansach
jak się przygotowujecie do tych i podobnych zawodów - pytam o sam trening, ale również o sam plan już w trakcie - odżywianie, przerwy itd
walczymy tylko ze sobą o jak najdłuższy dystans- więc forma jest ważne, ale równie ważna jest psychika

Będzie to mój pierwszy udział w Otyliadzie, pływam w miarę regularnie - ale z reguły 1,5 - 3km - po siłowni.
Raz w miesiącu pływam 5km w czasie około 2godz, 30 min - czyli tempo jakieś niecałe 3min/100m, (jedna długość kraulem, druga żabką)
Traktuje to jako zabawę i formę sprawdzenia siebie - mam 45 lat - więc z 20latkami raczej nie będę rywalizował :)

To była moja pierwsza Otyliada i szczerze mówiąc trochę się wahałem, czy w ogóle dam radę. Wcześniej pływałem sporo rekreacyjnie, ale najdłuższy ciągły trening to były może dwie godziny. Tutaj musiałem przygotować się na kilka razy więcej, więc przez parę miesięcy starałem się regularnie chodzić na basen 3–4 razy w tygodniu. Ćwiczyłem różne tempa, trochę interwałów, a najważniejsze dla mnie było nauczyć się spokojnie płynąć bez „spalania się” w pierwszej godzinie. Dużo też eksperymentowałem z nawadnianiem i jedzeniem w przerwach – zwykła woda plus banan albo żel działały najlepiej.

Sam start był dużym przeżyciem. Atmosfera nocnego pływania jest wyjątkowa – światła na basenie, cisza, rytm odbić od ściany. Najtrudniejszy moment miałem około trzeciej nad ranem, kiedy ramiona zaczęły kompletnie odmawiać posłuszeństwa. Wtedy pomagało myślenie, że obok mnie płyną inni i wszyscy walczą z tym samym zmęczeniem. To naprawdę daje dodatkową motywację.

Jeśli chodzi o sprzęt, to podszedłem do sprawy praktycznie. Nie chciałem inwestować od razu w drogie rzeczy, więc przed Otyliadą kupiłem na wyprzedaży prosty kostium Mad Wave. Myślałem, że wytrzyma tylko kilka treningów, a pływam w nim już kilka miesięcy i nadal jest w porządku. Z okularami mam mieszane doświadczenia: te tańsze z Decathlonu sprawdzają się na krótkich sesjach, ale przy dłuższych dystansach wolę trochę solidniejsze modele – lepiej leżą, nie uciskają i prawie wcale nie parują. Dla mnie to była duża różnica, bo po kilku godzinach każdy szczegół zaczyna mieć znaczenie.

Podsumowując – najważniejsze to regularne treningi i sprawdzony, wygodny sprzęt. Nie trzeba od razu wydawać fortuny, ale lepiej mieć coś, w czym człowiek czuje się pewnie. Otyliada była świetnym doświadczeniem i na pewno spróbuję znowu.