Siemka!
Przede wszystkim pamiętaj, że niniejsza wypowiedź ma wyłącznie charakter informacyjny i edukacyjny. Nie jest to porada medyczna, nie stanowi diagnozy ani zalecenia terapeutycznego. Wszelkie decyzje dotyczące Twojego zdrowia powinny być podejmowane wyłącznie po konsultacji z wykwalifikowanym lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia. Nigdy nie lekceważ profesjonalnej porady medycznej ani nie opóźniaj jej uzyskania z powodu informacji przeczytanych w Internecie. Autorzy i wydawca tej platformy nie ponoszą odpowiedzialności za skutki wynikające z wykorzystania informacji zawartych w tej treści.
Dzięki za przesłanie zdjęć RTG – to poważny zabieg ratujący funkcję ręki po problemach z kością łódeczkowatą. Rozumiem Twój lęk przed bólem – przy takiej konstrukcji w nadgarstku mechanika ruchu jest trwale zmieniona i "dobra orteza" to temat bardziej złożony niż się wydaje.
1. Twój problem z bólem mimo stosowania owijek wynika najprawdopodobniej z konfliktu mechanicznego. Płytka widoczna na zdjęciu trwale ogranicza zakres ruchu (szczególnie wyprost, czyli grzbietowe zgięcie dłoni).
2. Pułapka ortezy medycznej: Typowa orteza z metalową szyną od strony dłoni (palmar stay) uniemożliwi Ci pewny chwyt gryfu czy hantla. Szyna będzie wbijać się w dłoń, a gryf będzie się ślizgał, co jest niebezpieczne.
3. Mechanika bólu: Ból na siłowni często pojawia się, gdy próbujesz wymusić zakres ruchu, którego ten nadgarstek fizycznie już nie ma (np. przy klasycznym wyciskaniu sztangi, gdzie dłoń mocno odgina się do tyłu).
4. Szukasz stabilizacji, ale orteza musi pozwalać na zaciśnięcie pięści.
Zamiast szukać pancernej ortezy medycznej, która wyłączy dłoń z użytku, sugeruję modyfikację sprzętu i techniki.
1. Sztywne owijki trójbojowe są lepsze niż orteza medyczna na siłownię. Wybierz model typu "Hard" lub "Stiff" (np. firmy GASP, SBD, Monster Power). Możesz je zacisnąć tak mocno, że nadgarstek będzie jak w gipsie, ale nadal chwycisz sztangę.
2. Jeśli orteza, to specyficzna: Szukaj modelu krótkiego, który nie blokuje przedramienia, z możliwością wyjęcia lub wyprofilowania metalowej szyny dłoniowej. Często stosuje się ortezy z usztywnieniem tylko grzbietowym (od góry), co pozwala chwytać ciężar.
Modyfikacja techniki na chwyt neutralny.
1. Twoje kostki dłoni muszą być skierowane w sufit. Nadgarstek musi być przedłużeniem przedramienia. Nie wolno Ci dopuszczać do wyłamywania nadgarstka pod ciężarem.
2. Hantle zamiast sztangi: Przy wyciskaniu hantle pozwalają ustawić nadgarstki lekko do wewnątrz (pod kątem 45 stopni lub neutralnie), co zdejmuje presję ze stawu.
3. Maszyny typu Hammer: Są zbawienne, bo często mają uchwyty pionowe, które nie wymagają zgięcia w nadgarstku.
4.
Paski treningowe: Przy martwym ciągu czy wiosłowaniu używaj pasków lub haków, aby odciążyć chwyt i nie napinać nadmiernie mięśni przedramienia, które ciągną za usztywniony staw.
Zabieg artrodezy częściowej (four-corner fusion), który przeszedłeś, zachowuje około 50-60% zakresu ruchu, ale zmienia biomechanikę przenoszenia obciążeń. Badania wykazują, że siła chwytu po takim zabiegu wraca do ok. 75-80% normy, jednak kluczowa jest ochrona przed siłami ścinającymi. Ból często wynika z konfliktu kości promieniowej z pozostałymi kośćmi nadgarstka przy skrajnym wyproście. Więcej do poczytania znajdziesz w publikacji:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40719780/
Jeśli ból jest ostry (kłujący), a nie tępy, skonsultuj się z fizjoterapeutą specjalizującym się w terapii ręki, aby sprawdzić, czy nie tworzą się zrosty na tkankach miękkich wokół płytki.
Powodzenia! Z "bioniczną" ręką też można budować formę, trzeba tylko robić to sprytniej. Daj znać, jak sprawdzą się sztywniejsze owijki:)