Podczas badań krążków międzykręgowych u bydła, naukowcy z Rush University Medical Center w Chicago odkryli, że resveratrol jest silnym anabolikiem dla dysków kręgosłupa. Substancja ta znajduje się m.in. w winogronach i orzeszkach ziemnych.

Dyski międzykręgowe w kręgosłupie składają się z zewnętrznego pierścienia i wewnętrznego rdzenia. Zewnętrzny pierścień zbudowany jest z kolagenu i jest twardy. Wewnątrz pierścienia znajduje się jądro miażdżyste, które jest miękkie i zbudowane z proteoglikanów, głównie agrekanów.

resveratrol

Dyski kręgosłupa ulegają uszkodzeniu z różnych przyczyn, m.in. z powodu wieku, wysiłku fizycznego (praca lub sport). Osoby z przewlekłym bólem dolnej części pleców często mają "zużyte" dyski kręgosłupa, które wymagałyby dodatkowego wsparcia. Mowa tutaj o ponad dziesięciu procentach populacji, więc nic dziwnego, że prowadzonych jest wiele badań w kierunku wyszukania substancji mogących pomóc w odbudowie krążków kręgosłupa. I właśnie jedną z nich jest resveratrol, który aktywuje enzymy opóźniające procesy starzenia.

Zużycie rdzenia kręgowego wynika głównie z procesów zapalnych. Są one spowodowane przez białka zapalne, takie jak interleukina-1 [IL-1]. Rozkład tkanek w dyskach kręgosłupa rozpoczyna się od enzymów takich jak MMP-13 i ADAMTS-4. Dotyczy to szczególnie agrekanu w miękkim rdzeniu dysku a resveratrol hamuje wytwarzanie tych enzymów katabolicznych.

Resveratrol wpływa także na akumulację proteoglikanu w komórkach jądra miażdżystego. Resveratrol podwoił go i co ciekawe, dodanie białek zapalnych takich jak IL-1, prawie nie zmieniło działania stymulującego.

Kumulacja proteoglikanu była też częściowo spowodowana faktem, że komórki zaczęły wytwarzać więcej proteoglikanów. Naukowcy zmierzyli produkcję, obserwując wchłanianie oznaczonej siarki w cząsteczkach proteoglikanów. Ponownie resveratrol zablokował działanie białek zapalnych.

Wnioskiem jest z pewnością to, że dodatkowa suplementacja resveratrolem może wspomóc kręgosłupy osób skarżących się na różne dolegliwości.

Źródło https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19011540