Oczywiście temat nie ma na celu propagowania redukcji podczas ciąży, natomiast uświadomienie faktu ludziom, którzy mogą zareagować, jeżeli zauważą ciężarną z predyspozycjami do tego zaburzenia.
Pregoreksja, czyli głodujące mamy
Pogoń za szczupłą sylwetką, kreowaną przez współczesne media jako jedyną słuszną, właściwą i atrakcyjną, w połączeniu z osobniczymi predyspozycjami i wystąpieniem specyficznego środowiska rodzinnego doprowadza kobiety (i część mężczyzn) do anoreksji. Mimo iż o chorobie tej mówi się od lat, nie widać wcale aby z jednej strony media wyhamowały z promocją chodzących szkieletów, z drugiej zaś strony aby ilość zachorowań malała w związku z wiedzą na temat mechanizmów choroby. Mało tego, anoreksja, zaczyna przybierać nowe, bardziej jeszcze niepokojące formy. Jedną z nich jest pregoreksja, czyli forma zaburzeń odżywiania występująca u kobiet w ciąży.
Pierwsze przypadki pregoreksji zaobserwowano w stolicy kultu piękna i szczupłości - w USA (kraju, który jednocześnie ma największy odsetek otyłych). Obecnie jednak, lekarze i psycholodzy również z innych krajów (Anglia, Nowa Zelandia) donoszą o przypadkach zachorowań. Pregoreksja objawia się identycznie jak anoreksja - przyszłe mamy zaczynają kontrolować swoją wagę, ograniczać pożywienie i wykonywać ćwiczenia fizyczne. Tłumaczą to zachowanie chęcią pozostania szczupłą. Pregoreksja może jednak zaowocować utratą dziecka, stąd wysuwa się też teorie, że prawdziwą przyczyną choroby, jest podświadoma niechęć do posiadania dziecka, agresja kierowana bowiem ku własnemu ciału, dotyka również dziecko, nierzadko ze skutkiem śmiertelnym. Te matki, którym udaje się donosić ciąże, rodzą często wcześniaki, bądź dzieci z niedowagą i słabowite.
Psychologowie, zwracają też uwagę na to iż do pregoreksji przyczynia się obraz kobiet w ciąży kreowany w mediach oraz artykuły w prasie kobiecej, które skupiają się na sprawach wyglądu w trakcie i po ciąży (ujędrniające kremy na rozstępy, próbki kosmetyków napinających skórę dołączane do prasy dla młodych matek i spora ilość artykułów o dietach „po ciąży” tworzy obraz tego, że pierwszym celem młodej mamy, ma być odzyskanie perfekcyjnej sylwetki).
źródło: psychologowie.info
If You do things half-heartedly, u can expect half-hearted effects. Ile od siebie dajesz tyle do Ciebie wraca (by Pepo).
Okres ciąży powinien być okresem świętym dla każdej matki już od samego poczęcia a nawet wcześniej (i tu ważne jest aby ciążę planować), bo układ nerwowy dziecka kształtuje się w pierwszych tygodniach ciąży. Jeżeli kobieta nie dostarcza organizmowi ważnych składników i minerałów skutki mogą być naprawdę przykre. W szpitalu jest 1,5 roczny chłopczyk z mózgowym porażeniem dziecięcym, jego mama do tej pory obwinia siebie za jego chorobę bo w ciąży paliła papierosy, okazjonalnie wypiła zimne piwo z sokiem malinowym (bo miała na to smaki) i nie dbała o to co je. Niestety ale MPDz nie da się wyleczyć.
To jest tylko 9 miesięcy dla kobiety a skutkuje całym życiem dla dziecka. Odrobinę wyobraźni..
Wolność osiągania szczytów własnych możliwości nic nie znaczy jeśli nie chcesz dać z siebie wszystkiego.
1241765943000
Skalar.
Wysłana - 08 maja 2009 10:28
Niedożywienie w czasie ciąży wpływa głównie na zaburzenia rozwoju centralnego układu nerwowego co ma konsekwencje na całe życie dla dziecka. Jednak według badań, odpowiednie odżywianie dziecka, odpowiednia opieka po urodzeniu może w znacznym stopniu przyczynić się do usunięcia deficytu w rozwoju centralnego układu nerwowego. Oczywiście zawsze pozostanie jakiś uszczerbek. Obecnie, najczęściej się mówi właśnie o problemach z rozwojem układu nerwowego w czasie ciąży, dlatego miej inaczej zaleca się zwiększone spożycie kwasów omega3, i faktycznie, kobiety w ciąży mają większe zapotrzebowanie na nie. Jednak dzisiejsza matka mało jada ryb, a picie tranu jest raczej niespotykane. Warto to zmienić, w trosce o przyszłe dziecko, bądź już narodzone.
If You do things half-heartedly, u can expect half-hearted effects. Ile od siebie dajesz tyle do Ciebie wraca (by Pepo).
Wczytywanie danych ... 
) i nie dbała o to co je. Niestety ale MPDz nie da się wyleczyć. 
