Dawkowanie johimbiny
Optymalna dawka johimbiny przyjmowana w celach wspomagania redukcji tkanki tłuszczowej wynosi 0,2 mg na kilogram wagi ciała. Przykładowo więc osoba ważąca 80 kg potrzebuje 16 mg alkaloidu, aby móc zwiększyć lipolizę. Niektóre jednostki mogą reagować dość gwałtownie na przyjmowaną johimbinę, stąd też istotnym może okazać się ustanowienie tolerancji dla związku poprzez rozpoczęcie od przyjmowania mniejszych doz. Należy pamiętać, iż insulina hamuje działanie johimbiny, stąd też powinno się ją przyjmować z dala od posiłków zawierających węglowodany, najlepiej na czczo około 30 min przed treningiem aerobowym.
Efekty uboczne oraz przeciwwskazania
Pomimo posiadania pożądanych właściwości, johimbina ma również szereg skutków ubocznych. Mimo że nie wszystkie mogą wystąpić, nie należy o nich zapominać. Do najbardziej powszechnych należą wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca. Niemniej jednak stosunkowo powszechne są również bóle głowy, mdłości, poddenerwowanie, drażliwość, niepokój i halucynacje. Rzadko występują mdłości i wymioty, wysypka, nadmierna potliwość, częste oddawanie moczu, retencja wody, wzrost temperatury ciała, psychoza, paraliż, osłabienie oraz problemy gastryczne. Istnieje również przypuszczenie, iż johimbina może wpływać na zwiększone uwalnianie potasu z ustroju. Badania wykazały, iż wszystkie wymienione powyżej efekty występują rzadziej w przypadku administracji chlorowodorku johimbiny w porównaniu do form roślinnych.
Johimbiny nie powinny przyjmować osoby cierpiące na nadciśnienie, niedociśnienie, choroby nerek, serca i wątroby, wrzody żołądka, cukrzycę, zapalenie organów płciowych, kobiety w ciąży oraz w okresie laktacji, a także osoby przyjmujące antydepresanty, środki uspokajające, antyhistaminy, środki uzależniające bądź znaczne ilości alkoholu. W przypadku osób cierpiących na depresję, a chcących stosować johimbinę, wymagana jest konsultacja lekarska.
Z racji, że johimbina jest inhibitorem MAO (monoaminooksydazy – enzymu występującego w wielu tkankach ustroju; zaburzenia działania MAO są przyczyną występowania chorób afektywnych oraz zaburzeń ciśnienia tętniczego) nie powinno się równocześnie przyjmować produktów spożywczych zawierających duże ilości tyraminy (jedna z fenyloetyloamin, do których należą m.in. tyrozyna, dopamina, adrenalina, noradrenalina, meskalina, efedryna czy amfetamina), która jest metabolizowana właśnie przez MAO. Należą do nich m.in.: sery twarde, czekolada, śledzie, mięso czerwone, wątroba, wino, wędzone ryby, pomarańcze, figi, rodzynki i awokado. Nie należy także przyjmować jej wraz z aminokwasami: tyrozyną i fenylalaniną.
Johimbina a ECA
Efedryna zawarta w ECA jest nieselektywnym agonistą receptorów beta-adrenergicznych, jednakże posiada również pewne działanie na receptory alfa-2-adrenergiczne. Wynika z tego, iż poniekąd samoczynnie zmniejsza swój potencjał działania. Teoretycznie więc stosowanie wraz z nią antagonisty receptorów alfa-2 adrenergicznych, jakim jest johimbina, mogłoby zwiększyć jej działanie. Niestety pomimo tak pozytywnych i obiecujących efektów działania obu związków, kombinacja ta ma negatywny wpływ na ciśnienie krwi i pracę serca. Istnieją dwa możliwe wyjścia. Jednym z nich jest naprzemienne stosowanie johimbiny i ECA, drugim zaś przyjmowanie jej z samego rana, a dopiero po kilku godzinach efedryny. Przy obu tych sposobach konieczne jest monitorowanie akcji serca i ciśnienia krwi. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, należy natychmiast zaprzestać powyższej praktyki.
Johimbina działa także synergistycznie z kofeiną – przyjmowanie johimbiny oraz kofeiny w dawce 5 mg/kg w okresie przedtreningowym zaowocowało wzrostem tempa lipolizy.
Referencje
Galitzky, J., et al., "Pharmacodynamic effects of chronic yohimbine treatment in healthy volunteers.", Eur J Clin Pharmacol, Vol 39(5), 1990: 447-451.
Galitzky, J., et al., "Alpha 2-antagonist compounds and lipid mobilization: evidence for a lipid mobilizing effect of oral yohimbine in healthy male volunteers.", Eur J Clin Invest, Vol. 18(6), 1988: 587-594.
Kucio, C., et al., "Does yohimbine act as a slimming drug?", Isr J Med Sci, Vol. 27(10), 1991: 550-556.
Lafontan, M., et al., "Alpha-2 adrenoceptors in lipolysis: alpha 2 antagonists and lipid-mobilizing strategies.", Am J Clin Nutr, Vol 55(Suppl), 1992: 219S-227.
Murburg, M.M., et al., "Effects of yohimbine on human sympathetic nervous system function.", J Clin Endocrinol Metab, Vol. 73(4), 1991: 861-865.
Waluga, M., et al., "Cardiovascular effects of ephedrine, caffeine and yohimbine measured by thoracic electrical bioimpedance in obese women.", Clinical Physiology, Vol. 18(1), 1998: 69-76.
Autor: Grasik
Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna z części artykułu nie może być kopiowana bądź udostępniana w całości lub fragmentach w jakiejkolwiek formie i przy użyciu jakichkolwiek środków bez zgody i uprzedniego zawiadomienia autora.
Wczytywanie danych ... 
